Gladiatorrisset i Kjøsnesfjorden

God stemning!

Med gode værmeldinga kjørte Felden og eg mot Kjøsnesfjorden forrige veke. Skuffelsen var stor når vi kom ut av tunellen og alt var vått... Likevel var vi gira på å finne ei lett rute opp til Colosseumhylla slik at vi kunne få renska Gladiatorrisset. Vi gikk dermed ei særdeles hårete linje opp gjennom nokre grashyller. Denne ruta blei enkelt og greit kalla "Grønn u-hygge!" Om grasklatring kan graderast vil det vel være GR3?? 3/4tl, med eit par englevingar fåsds! Er ikke verdt å repetere! Vi brukte deretter heile dagen på å renske "Gladiatorrisset", eit langt samanhengande riss.

Etter ein heil dag på breden i går vart det kveldstur til Kjøsnesfjorden for å klatre ruta. Vi hadde forhåpning om ei folkerute gradert 5+/6-ish, men det blei noko hardare enn vi hadde tenkt. Gladiatorrisset er godt sikra (om man har med ein del små camalots) og byr på mykje flott og ikkje minst heilt fast klatring.

Første taulengde følger likt som Colosseum. Andre taulengde går i eit kompakt riss til venstre og ikkje inne i diederet. Her er litt tynt sikra nokre meter. Deretter ein travers ut venstre til risset og opp på ei lita hylle. Resten av ruta følge risset. Siste del av fjerde taulengde er noko seriøs, og kan evt omgås ved å følge diederet på Colosseum. Siste taulengde er også lang, og kan evt deles i to lengder om du er usikker på om tauet er langt nok! For å komme til Colosseumhylla følger man to siste taulengdene på Colosseum.

Meir om klatringa i Kjøsnesfjorden finn du her.

Sigurd på starten av "Gras u-hygge". Foto: Einar Løken

Omsider oppe og klar for lunchpause før rensking av Gladiatorrisset. Foto: Einar Løken

Mykje gras ja... Foto: Sigurd Felde

Før og etter... Foto: Einar Løken

t.v. Sigurd testa ein alternativ inngang til ruta. t.h: Sigurdselfie på fjerde taulengde.  

Eg går tredje taulengde. Foto: Sigurd Felde

t.v: Sigurd går fjerde taulengde.

"Colosseumruta" i Kjøsnesfjorden

På tur: Endre Vonheim og meg

Rute: Colosseumruta 6+, 7 taulengde

I denne dalen er snøskreda so svære at geitene gøyme seg i tunnellane på sommaren. Slik sett er denne dalen ikkje heilt ukjend for geitemassakrar heller.. Dette er dalen med fjord uten havtilknytting. Kan det være ein lausfjord? Men mest av alt. Dette er dalen med SVÆRE kompakte sva! Best kjend som: Riskveg 5 Kjøsnesfjorden, stengt grunnet oppryddingsarbeid.

På disse svaa må det være klatring!

Som alltid er det god stemning i Sogndal so han sa, og enda bedre blir det om vi får litt kortreist storveggsklatring! Vi har høyrt om andre (bl.a Siggen), som har vore inn og sett på veggane. Men om nokon har klart å etablere noko der, veit vi ikkje.
Forrige helg tok eg og Endre turen for litt rekognosering. Første ruteplan endte med bail på innsteget. Andre ruteplan blei klatring :-)

Lørdagen spotta vi to linjer. Den første linja va ikkje so bra, og vi baila på innsteget. Sjøl om vi mista mykje tid på denne bestemte vi oss for å gå opp til den andre linja og prøve. Denne såg fin ut, og vi fikk klatra fire fine taulengde før Suuntklokka viste hal seks. Då var på tide å komme seg ned før det blei mørkt. Vi hadde liksom ikkje brukt so lang tid, så det var litt merkelig at klokka va hal 6 allereie.
Etter første rappellen fiska eg fram mobilen for å ta eit bilde. Der viste klokka 15:07...! Hæ! Forbanna dritt suuntoklokka va heilt på jordet!  Vi kunne ha klatra meir!

På søndagen var det på igjen på samme ruta. Som gårsdagen blei det mykje tidkrevande gartnerarbeid for å få satt sikringa. Klatringa ellers va på fast og reint fjell :-) Der hang baileanker på dei to første taulengdene, så nokon hadde vore der før. Viare oppover fant vi derimot ingen spor etter menneske.

Frå der vi avslutta dagen før, fikk vi renska oss sakte opp tre nye taulengde. No hadde vi sju flotte taulengde, og den siste enda på øverste rad i vår eigen Colosseum. Her vart ruta avbrutt av ei svær hylle, utan noko innlysande direkte linje viare. Vi fant det dermed naturlig å definere ei rute opp hit.

Meir om klatring i Kjøsnesfjorden finn du her.

Alle taulengdene byr på fin klatring i fast fjell. Det skal seiast at cruxlengda (6+ trur vi) var seriøs og tynt sikra! Her gjeld det å ha med fleire av dei minste kilane og C3 heilt ned i str 000 For Å Seie Det Slik! Retur nesten samme vei med 61 meter lange rappella.

Kjøsnesfjorden sett frå andre sia av dalen

Fleire av fotografia i dette innlegget e dessverre prega av mobiltelefonkvalitet :-(

aktivitetsmålar på skitur

Forrige veke hadde eg gleden av å bære ein aktivitetsmålar i forbindelse med masterutdanninga. Etter ei nokså vanlig finevæirsveke kan eg bl.a. sjå om eg oppfylle Helsedirektoratets anbefalinga om daglig fysisk aktivitet. Anbefalingane er at voksne bør være moderat fysisk aktive i til saman 30 minutt kvar dag, eller i gjennomsnitt 3,5 tima i løpet av ei veke.
Mi veke besto stort sett av ski og klatring!

Mandag blei det berre eit par tima buldring. Tirsdag blei det frukosttur i Frudalen med 700 høgdemeter. Etterfulgt av 2 tima buldring på kvelden. Frukosttur blei det også på Onsdag, med tur på Grånipa (ca750hm)

Torsdag hadde Ole Karsten invitert på pizza og ølsmaking på Leikanger. Med fint vær var det likegreit å springe frå Hodlekve til Leikanger med Olav :-)

Fredag var det dagstur til Stryn på besøk til doktorn. Han sa eg va frisk som ein fisk! På vei inn fjorden såg Skåla knallfint ut, så då blei det ein ettermiddagstur for å sjekke om doktorn hadde rett. Skåla byr på 1800 høgdemeter skikøyring, Norges lengste samanhengande motbakke (Aftenbladet) og er rekna som høgste fjellet i Norge med foten i sjøen (skaala.no).

 Snø heilt ned til bilen gjorde turen litt lettare enn vanlig, men brøyting i ankelhøgde åleine gjorde den litt tyngre enn vanlig også. Det er tross alt 1800 høgdemeter! Etter brua låg ein del vindtransportert snø (vest/nordvesthelling). Følg eg sommarruta må eg innom eit lite heng i samme himmelretning som samtidig er terrengfelle frå den lisje toppen på høgreside. Denne hadde sannsynligvis samla so mykje snø at eg ikkje ville inn der i dag. Sporet blei derfor lagt litt høgt på vei inn for å kjenne på snøen for nedkøyringa. Forholda var heilt fantastiske! Min beste skitur på Skåla hittil rett og slett :-)

Laurdag skulle eigentilg tilbringast på Beachen i hyggeleg selskap med Olav og ein gjeng frå Sogndal, men været var ikkje bra nok. Det blei vendereis og ein restitusjonsdag med heiskøyring i Heggemyrane.

Søndag var overskya og sterk vind. På slikt væir pleie det ofte å være opplett på Skei og i Stardalen. Eg og Lisbeth fant god snø og fint vær med vind på kortturen Olahansfjellet på Skei (ca700hm) :-)

Så er spørsmålet. Har aktivitetsmålaren fått med seg at eg har gått på ski og buldra denne veka?? Tja... Det er jo ikkje noko vitenskapelig testing bak dette. MEN artig er det likevel at mykje av bilturen frå Sogndal til Stryn vart rekna som lett aktivitet, og ikkje stillesittande som det eigentlig er. Det seie kanskje noko om vegstandarden også?? Å gå ein topptur på Skåla med sekk og brøyting store dela av veien var ein blanding mellom lett og moderat aktivitet, ikkje høg. Lørdagen med heisbasert skikøyring var den einaste dagen eg ikkje oppfyllte anbefalingane i følge akselerometeret. Ellers var eg godt over anbefalingane tydeligvis :-)

 

Veit no ikkje heilt om dette er rette måten å måle aktivitetsnivået på ski og topptur nei :-)